Make your own free website on Tripod.com

[UP]

Παιδιά και αθλητισμός

τριτη γνωμη

ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Η ενασχόληση με τον αθλητισμό, από τον κάθε άνθρωπο, αποτελεί σήμερα μια αναγκαιότητα που επιβάλλουν οι συνθήκες ζωής στη σύγχρονη εποχή. Ιδιαίτερα για τα παιδιά τα οφέλη είναι τεράστια. Επηρεάζεται θετικά ολόκληρη η υπόστασή τους, ενώ, αν η άσκηση γίνεται σωστά και προσεκτικά, δημιουργούνται προϋποθέσεις για ομαλή ανάπτυξη και ωρίμανση.

Το γεγονός αυτό αποτελεί μια πραγματικότητα που έχει αποδεχθεί όλος ο κόσμος και κυρίως έχουν πεισθεί οι γονείς. Γι’ αυτό και βλέπουμε τους γονείς, όχι μόνο να ενθαρρύνουν αλλά και να οδηγούν τα παιδιά τους στον αθλητισμό.

Θεωρούν ότι είναι μια καλή διέξοδος στο βεβαρημένο καθημερινό σχολικό πρόγραμμα και μια λύση για τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών. Αισθάνονται ακόμα ότι αποτελεί ένα δρόμο που οδηγεί τα παιδιά μακριά από άλλους κινδύνους που ελλοχεύουν στις σημερινές κοινωνίες και προσδοκούν στη σωστή οργανική, ψυχική και πνευματική τους διάπλαση.

Πέρα, όμως, από τα πιο πάνω, είναι αποδεκτό ότι ο αθλητισμός κάνει τον άνθρωπο πιο καλό και διδάσκει στα παιδιά τη ζωή. Μαθαίνουν να κερδίζουν, αλλά και να χάνουν, μαθαίνουν να βάζουν στόχους, να προσπαθούν και να αγωνίζονται. Μέρος του αθλητισμού και μάλιστα σημαντικό αποτελεί και το παιχνίδι που για τα παιδιά είναι απαραίτητο. Μέσα από το παιχνίδι, τα παιδιά ψυχαγωγούνται, διασκεδάζουν, ενώ βοηθά στην ψυχική τους ισορροπία και απελευθερώνει την περίσσεια ενέργεια που έχουν. Η ουσιαστικότερη όμως συμβολή του αθλητισμού στα παιδιά είναι η διατήρηση και βελτίωση της υγείας τους και των φυσικών, ψυχικών και πνευματικών τους ικανοτήτων.

Όλα αυτά όμως για να επιτευχθούν, προϋποθέτει σωστή και ορθολογιστική εφαρμογή των νομοτελειών που καθορίζουν τον παιδικό αθλητισμό. Η ενασχόληση των παιδιών με τον αθλητισμό, δεν πρέπει να έχει, στην αρχή τουλάχιστο, σαν στόχο τον πρωταθλητισμό: Αυτός θα έρθει αργότερα. Βασικός στόχος θα πρέπει να είναι η άσκηση, να προσφέρει χαρά στα παιδιά και να γίνεται προσεκτικά, ώστε να αποφεύγεται υπέρβαση των βιολογικών ορίων και δυνατοτήτων του κάθε παιδιού. Είναι γι’ αυτό που την εμπιστοσύνη των γονιών θα πρέπει να αναλαμβάνουν εξειδικευμένα άτομα, γνώστες της Παιδαγωγικής, αφού η ευθύνη είναι τεράστια.

ΣΗΜΕΡΙΝΗ 6/8/2006

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Ισορροπία στην άθληση

τριτη γνωμη

ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ
 

Η ωφέλεια της άσκησης για τον άνθρωπο αποτελεί πλέον επιστημονικά απoδεδειγμένη πραγματικότητα και στόχο κάθε σύγχρονου Κυβερνητικού Κοινωνικού Προγράμματος.

Ιδιαίτερα για τα νεαρά άτομα τα οφέλη της άθλησης επηρεάζουν άμεσα τη σωματική και ψυχοσωματική τους υγεία. Η άθληση, μάλιστα, επιδρά θετικά και σαν μέσο εκτόνωσης και αποτροπής από την ανάπτυξη αντικοινωνικών συμπεριφορών.

Σημαντική είναι η συμβολή της άσκησης και του αθλητισμού γενικά, στα παιδιά και στην πρόληψη ασθενειών που προσβάλλουν τους ενήλικες, όπως η υπέρταση, καρδιακές παθήσεις, οστεοπόρωση και άλλα οργανικά νοσήματα. Είναι ακόμη η άσκηση σε συνδυασμό με τη σωστή διατροφή και η καλύτερη μέθοδος για την αντιμετώπιση της νέας μάστιγας της εποχής μας, δηλ. της παχυσαρκίας, που αποτελεί την απαρχή πολλών προβλημάτων για τον άνθρωπο.

Όμως, όπως κάθε άλλος τομέας που επιδρά πάνω στον οργανισμό, έτσι και η άθληση θα πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε τα βασικά στοιχεία κάθε μορφής άσκησης να αποδίδουν κατά το μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα οργανικά, ψυχικά, σωματικά και πνευματικά οφέλη. Θα πρέπει μεταξύ των δυο άκρων, δηλ. της ελλειμματικής και υπερβολικής λειτουργίας να βρίσκεται η χρυσή τομή της ισορροπίας. Με απλά λόγια, η άσκηση πρέπει να είναι ανάλογη των βιολογικών δυνατοτήτων του ατόμου.

Η υπερβολή στην άθληση αποτελεί κατάχρηση, που μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά οργανικά και ψυχικά προβλήματα. Η επιτυχία στον αθλητισμό, όταν γίνεται αυτοσκοπός απαιτεί υπερβολή και εξαντλητική προσπάθεια. Ο πρωταθλητισμός αποτελεί ένα είδος κατάχρησης και αν δεν γίνεται με προσοχή και συνεχή ιατρική και άλλη επιστημονική παρακολούθηση, δημιουργεί κινδύνους για την υγεία και μετριάζει τα οφέλη της άσκησης. Παράλληλα, ο ψυχικός κόσμος ιδιαίτερα των παιδιών επιβαρύνεται επικίνδυνα.

Η κατάχρηση και ο αυτοσκοπός της επιτυχίας οδηγεί πολλές φορές σε μια νέα ηθική με την χρήση οποιουδήποτε μέσου, όπως της φαρμακοδιέγερσης (ντομπιγκ) με δυσάρεστες συνέπειες. Οι επιπτώσεις πάνω στον αναπτυσσόμενο οργανισμό των παιδιών, εάν δεν υπάρχει ισορροπία και μέτρο στην άθληση είναι σημαντικές και επεκτείνονται, πέρα από την οργανική και ψυχική υγεία, και στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των παιδιών.

Απαιτείται, λοιπόν, προσοχή στην ποιότητα και ποσότητα της άθλησης, ώστε σε κάθε περίπτωση να διατηρείται το μέτρο και η ισορροπία.

ΣΗΜΕΡΙΝΗ 14/5/2006

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

Οι αρχές του αθλητισμού

τριτη γνωμη

ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Όσοι ασχολούνται σοβαρά με τον αθλητισμό, όταν θέλουν να τονίσουν την χρησιμότητά του για την κοινωνία και το κοινωνικό σύνολο, επικαλούνται συχνά τις αξίες και αρχές που διέπουν την ουσία του αθλητισμού. Αυτό δεν είναι μια θεωρητική προσέγγιση αλλά έχει εφαρμογή στην πράξη, νοουμένου ότι ο αθλητισμός λειτουργεί σωστά. Αυτές, μάλιστα, οι αρχές δεν καλύπτουν μόνο το άτομο, αλλά επεκτείνονται σε όλους τους τομείς της ζωής και καθορίζουν την έννοια του αθλητισμού.
Αυτές οι 18 αρχές διαχωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες, οι οποίες, μπορεί, εάν βιωθούν (γεγονός που επιτυγχάνεται με την ενεργό συμμετοχή), να αποτελέσουν και ουσιαστικό παράγοντα καλυτέρευσης της κοινωνίας. Ίσως, μάλιστα, ο αθλητισμός να είναι ο μοναδικός τομέας στον οποίο οι αρχές αποβαίνουν προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Οι αρχές διαχωρίζονται σε ΑΤΟΜΙΚΕΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟIΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ.
Οι ατομικές αρχές αναλύονται στην αρμονική ανάπτυξη σώματος και πνεύματος, στον αυτοσεβασμό, στη συμμετοχή, στην εθελοντική προσπάθεια, στην αυτοεκτίμηση, στην επιμονή, στην προσπάθεια για το καλύτερο, στην αναζήτηση της αριστείας, στην υγεία-ευεξία και την αυτοπραγμάτωση.
Σαν κοινωνικές, αναφέρονται η φιλία, η ισότητα, ο σεβασμός των άλλων, η κατανόηση, η αλληλεγγύη, η αδελφοσύνη, το FAIR PLA Υ, η Ισότητα των ευκαιριών, η Συντροφικότητα, η Δεοντολογία και ο Αμοιβαίος Σεβασμός.
Η τρίτη κατηγορία αφορά στις πολιτιστικές αρχές και περιλαμβάνει το σεβασμό των πολιτιστικών αξιών, τις διαπολιτιστικές σχέσεις και ανταλλαγές μεταξύ ατόμων, χωρών και ηπείρων, την ισότιμη συμμετοχή όλων ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, φύλου, πολιτισμού ή οικονομικο-πολιτικής κατάστασης.
Η τέταρτη κατηγορία περιλαμβάνει τις οικουμενικές αρχές που αφορούν στη συνύπαρξη των λαών, το σεβασμό του περιβάλλοντος, τον Πατριωτισμό, το Διεθνισμό, τον Αλτρουισμό, την Ειρήνη και Δημοκρατία.
Συμπυκνώνοντας τις πιο πάνω αρχές, μπορούμε να ορίσουμε τον αθλητισμό ως τη θεωρία για την εύρυθμη καλλιέργεια των πνευματικών και ψυχοσωματικών αρετών του ατόμου για την αρμονική ανάπτυξη, διάπλαση και ισορροπία του χαρακτήρα, της θέλησης και του ήθους. Στόχος η εμπέδωση της ειρήνης και η καλύτερη ζωή.

ΣΗΜΕΡΙΝΗ 12/3/2006

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

Η θεμελιώδης αντίληψη του αθλητισμού

τριτη γνωμη

ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Θεμελιώδης σκοπός του αθλητισμού είναι να εκπαιδεύσει τα νεαρά, κυρίως, άτομα μέσω του αθλητισμού, μέσα σε πνεύμα καλύτερης επικοινωνίας και φιλίας μεταξύ τους, που να συντελεί στην οικοδόμηση ενός καλύτερου και πιο ειρηνικού κόσμου.

Πέρα, όμως, από την παιδαγωγική πτυχή, τις ηθικές αξίες και ιδεολογίες, υπάρχει και η κοινωνική αλλά και βιολογική πτυχή. Αυτή η ανάγκη εκφράζεται με τις δικές της αρχές για το σχηματισμό της κοινωνικής συμπεριφοράς και τη δράση των παιδιών. Είναι φανερό πως η προσέγγιση συμβαδίζει απόλυτα και με τις σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις. Επιδίωξη της ανθρωπιστικής και δημοκρατικής εκπαίδευσης είναι η δημιουργία ολόπλευρα ανεπτυγμένων, υπευθύνων, δραστήριων και ανεξάρτητων ατόμων, που θα σέβονται το συνάνθρωπό τους και θα πειθαρχούν στους νόμους της πολιτείας, συναγωνιζόμενοι τίμια μέσα στα πλαίσια που θέτουν.

Όλα αυτά δεν αποκτώνται, απλώς βιώνονται στην παιδική ηλικία μέσα από την αθλητική συμμετοχή. Και είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος δημιουργείται, πλάθεται, διαμορφώνει χαρακτήρα και προσωπικότητα μόνο στην παιδική ηλικία.

Η ενεργός συμμετοχή των παιδιών στον αθλητισμό, όταν γίνεται με το σωστό τρόπο, μπορεί να διαδραματίσει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο αγωγής. Η εμμονή στην ευγενή άμιλλα και το τίμιο παιχνίδι μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα προς αυτήν την κατεύθυνση. Μέσα από αυτό, το άτομο συνηθίζει να υποτάσσει την ατομικότητα και το ΕΓΩ του, μέσα σε ένα γενικότερο σύνολο, μαθαίνει να μετατρέπεται σε οργανικό μέλος ενός συνόλου, να συνεργάζεται με σκοπό κάποιο συγκεκριμένο στόχο. Βιώνει το νεαρό άτομο, με την ενεργό συμμετοχή και τη σωστή καθοδήγηση, τη θεμελιώδη αντίληψη του αθλητισμού, ότι ο άνθρωπος σαν ενιαία και ολοκληρωμένη οντότητα προσπαθεί καθημερινά να υπερβεί τον εαυτό του. Αυτή η ενεργός συμμετοχή στον αθλητισμό έχει τεράστια σημασία για την προετοιμασία του παιδιού, πέρα από τους αθλητισμούς χώρους, για τον αγώνα της ζωής.

Το αθλητικό και ολυμπιακό αξίωμα CITIUS-ALTIUS-FORTIUS σημαίνει για κάθε νέο, ταχύτητα στην αθλητική απόδοση αλλά και στην αντίληψη, ψηλότερα στην ηθική ανάταση και δυνατότερα, με θάρρος, στον αγώνα της ζωής.

 Σημερινή: 5/2/2006

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

Η διατροφή των αθλητών

      Σημαντικό ρόλο στην απόδοση του αθλητή παίζει η διατροφή του, που είναι μια πολυεπίπεδη λειτουργία, ώστε ο αθλητής να παίρνει την απαραίτητη ενέργεια, να διατηρεί κανονικό βάρος και να προσλαμβάνει όλα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για να αναπληρώνει ο οργανισμός του τις ιστικές φθορές που προκαλεί η προπόνηση. Στο θέμα αυτό είναι κρίσιμο να συνεννοούνται οι ίδιοι οι αθλητές, οι γονείς, αλλά και οι προπονητές τους με τους ειδικούς αθλητικούς διατροφολόγους, ώστε όλα να πάνε καλά.

Η καθημερινή διατροφή του αθλητή αποτελεί ζωτικής σημασίας πολυεπίπεδη λειτουργία, με πρωταγωνιστικό ρόλο και βασικές συνιστώσες:

1. Τη συνεχή προμήθεια / αναπλήρωση του οργανισμού με την απαραίτητη ενέργεια, προκειμένου να διεξάγονται οι πολύωρες και απαιτητικές καθημερινές προπονητικές δραστηριότητες (πρωί - απόγευμα) σε «ασφαλή» ενεργειακά όρια.

2. Τη διατήρηση ευνοϊκού σωματικού βάρους και σύστασης του σώματος (ιδίως της άλιπης σωματικής μάζας).

3. Τον εφοδιασμό του οργανισμού του με τις απαραίτητες ουσίες για την ταχύτατη αντικατάσταση ιστικών φθορών από την εξειδικευμένη μυϊκή προσπάθεια, με τις σημαντικές ιδιαιτερότητές της (τύπος, ένταση, διάρκεια, προπονητικές περίοδοι κ.λπ.)

Οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις του εξειδικευμένου αθλητικού διαιτολόγου αφορούν τους σωστούς διαιτολογικούς χειρισμούς:

– στην πρόληψη / υποστήριξη,

– στην εκτίμηση θρέψης / αξιολόγηση,

– στη θεραπεία / ταχύτερη αποκατάσταση και ασφαλέστερη επαναδραστηριοποίηση ύστερα από ασθένεια ή τραυματισμό,

– στη βελτίωση / μεγιστοποίηση της αθλητικής απόδοσης,

– στον έλεγχο και παρακολούθηση της ειδικής αθλητικής προετοιμασίας, καθ' όλη τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου.

Πολύ πρόσφατα (2005) δημοσιεύτηκαν τα επιστημονικά συμπεράσματα του 1ου Μετεκπαιδευτικού Σεμιναρίου Εφαρμοσμένης Διατροφής Αθλητών:

1. Η ανάγκη της απολύτως εξατομικευμένης κι εξειδικευμένης διατροφικής αξιολόγησης - εκτίμησης θρέψης του αθλητή-τριας, καθότι οι αθλητικές δραστηριότητες έχουν εντατικοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό και με τόσες πολλές ιδιαιτερότητες στις αγωνιστικές προδιαγραφές, ώστε να απαιτούν συγκεκριμένες συστάσεις για τη διατροφική υποστήριξη των αθλητών. Απαιτούνται διαφοροποιημένα διαιτολογικά πρωτόκολλα αξιολόγησης και συνεχείς, συγκεκριμένες διαιτητικές παρεμβάσεις, με συνεπή τήρηση των βασικών διαιτητικών συστάσεων σε όλη τη διάρκεια της ετήσιας αγωνιστικής περιόδου,

Η εκπόνηση διαιτητικών συστάσεων από τον ειδικό αθλητικό διαιτολόγο πρέπει να τεκμηριώνεται πάντοτε από τα νεότερα δεδομένα της διεθνούς επιστημονικής βιβλιογραφίας, με βάση τις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες των διεθνών επιστημονικών οργανισμών κι επιστημονικών ενώσεων. Για το λόγο αυτόν οφείλουν οι αθλητές, προπονητές και γονείς να συμβουλεύονται ειδικά καταρτισμένους επαγγελματίες αθλητικούς διαιτολόγους.

2. Η σύγχρονη καθημερινή διαιτολογική πράξη αποκάλυψε, σε διεθνές επίπεδο, ότι οι προπονητές αποτελούν τη βασική πηγή διατροφικής πληροφόρησης των αθλητών-τριών, σε μια σειρά πολλών κρίσιμων παραγόντων (όπως η χρήση διατροφικών συμπληρωμάτων -Dietary Sports Supplements-, η μείωση του σωματικού βάρους αντί του σωματικού λίπους, η επιρροή διαφόρων μύθων και προκαταλήψεων από το παρελθόν).

Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη της επιστημονικής επιμόρφωσης των προπονητών (κατά συγκεκριμένο άθλημα), ως ενδιάμεσος «συνδετικός κρίκος» για τη σωστή διαιτητική ενημέρωση και ουσιαστική βελτίωση / τροποποίηση των λανθασμένων διατροφικών συνηθειών και συμπεριφοράς των αθλητών-τριών.

Μέσω αυτής της διαδικασίας πολιτικής εκπαίδευσης στη διατροφή μπορούμε να αναμένουμε από τους προπονητές: (α) τη σε βάθος κατανόηση της κρισιμότητας του παράγοντα «διατροφή» για την αθλητική απόδοση (β) την άμεση συνεργασία τους με ειδικά καταρτισμένο αθλητικό διαιτολόγο.

3. Οι συστάσεις χορήγησης διατροφικών συμπληρωμάτων (Sports Supplements) από τον ειδικό αθλητικό διαιτολόγο οφείλουν να υπακούουν στους συγκεκριμένους επιστημονικούς κανόνες εγκυρότητος και αξιοπιστίας (γνώση της δοσολογίας, της αποτελεσματικότητος, της σχέσης κινδύνου - οφέλους και των συναφών επιπτώσεων, ποιοτικά κριτήρια / standards του προϊόντος).

Επιπλέον, οι συστάσεις αυτές πρέπει να είναι απολύτως συγκεκριμένες, ακριβείς, αντικειμενικές, περιεκτικές, πλαισιωμένες με θεωρητική ενημέρωση.

Σε κάθε περίπτωση αθλητή-τριας ο αθλητικός διαιτολόγος οφείλει να διερευνά προσεκτικά για σαφείς ενδείξεις υποθρεψίας ή ανεπάρκειας βιταμινών / ιχνοστοιχείων στο ημερήσιο διαιτολόγιο. Είναι, δηλαδή, επαρκείς οι επιστημονικές αποδείξεις για τη χορήγηση διατροφικών συμπληρωμάτων;

4. Ο ειδικός αθλητικός διαιτολόγος οφείλει να αποδώσει ιδιαίτερη έμφαση στις εξής κρίσιμες παραμέτρους για τη σύνταξη του αθλητικού διαιτολογίου: Στο μετα-προπονητικό μικρογεύμα αναπλήρωσης υγρών και ενεργειακών αποθεμάτων, προκειμένου να διεξάγεται η προπόνηση της επόμενης ημέρας σε «ασφαλή» ενεργειακά όρια.

Στον έλεγχο του σωματικού βάρους, της υδρικής ισορροπίας και της ευνοϊκής σύστασης του σώματος καθ' όλη τη διάρκεια της ετήσιας αθλητικής περιόδου.

Στη χρήση / κατάχρηση διατροφικών συμπληρωμάτων (ή άλλων «εργογόνων» μέσων) για την πολυπόθητη αύξηση της αγωνιστικής απόδοσης.

– Στην ανεπαρκή πρόσληψη (συνήθως «2/3 των συνιστώμενων κατά ΡDΑ's ή DRΙ's) πολλών «κρίσιμων» μικροσυστατικών από τη μεγάλη πλειονότητα κυρίως αθλητριών (π.χ. ποσοστό περίπου 35 - 40% των αθλητριών εμφανίζουν είτε υποκλινικού τύπου είτε έκδηλη σιδηροπενική αναιμία -πρόκειται για τη λεγόμενη μικροκυτταρική ή υποχρωμική αναιμία). Οι κυριότερες ελλείψεις εντοπίζονται στη μειωμένη πρόσληψη σιδήρου, ασβεστίου, ψευδαργύρου, μαγνησίου, φολικού οξέος και βιταμίνης Β12.

– Στις αγωνιστικές υποχρεώσεις κατά τα συνεπή πολυήμερα tournaments (3 - 7 ημέρες) ατομικών και ομαδικών αθλημάτων.

– Στις ειδικές διορθωτικές παρεμβάσεις που απαιτούνται για τη σημερινή, συνήθη τακτική των αθλητών (σε διεθνές επίπεδο), της υπερκατανάλωσης λίπους» 35% επί της συνολικής ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης (σε βάρος της συνιστώμενης πρόσληψης υδατανθράκων για 7 g/kg Σ. Β.)

– Στα δισεπίλυτα (πολλές φορές) οργανωτικά προβλήματα προετοιμασίας φαγητών και προγραμματισμού ωραρίου γευμάτων στο ξενοδοχείο, όσο και στην ανεύρεση κατάλληλων ποιοτικά τροφίμων.

– Στην κατανάλωση φαγητού έξω από το σπίτι, καθώς και στην επιτρεπόμενη κατανάλωση γλυκισμάτων (ποσότητα, συχνότητα).

– Στο συνολικό «φορτίο» και στις μεταβολές των προπονητικών επιβαρύνσεων στην εβδομάδα (συχνότητα, ένταση, χρονική διάρκεια), ειδικά τις ημέρες των διπλών (πρωί - απόγευμα) προπονήσεων (» 4 h).

– Στις ειδικές μορφές διαιτολογικής υποστήριξης ύστερα από περιπτώσεις τραυματισμών ή ασθένειας (παρατεταμένη χρονικά ακινητοποίηση).

– Στην έγκαιρη αναγνώριση των προδιαθεσικών παραγόντων κινδύνου εκδήλωσης διατροφο-εξαρτώμενων παθολογικών διαταραχών της υγείας των αθλητών.

– Στον συστηματικό έλεγχο της εμμηνορρυσιακής λειτουργίας των αθλητριών, καθότι σχετίζεται άμεσα τόσο με διατροφικές διαταραχές όσο και με τον ταχύτατα αναδυόμενο κίνδυνο του τριαδικού συνδρόμου της αθλήτριας («Female Αthlete Τriad»), που τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί ως ένα πολυσύνθετο πρόβλημα υψηλότατου κινδύνου για τις αθλήτριες προεφηβικής και εφηβικής ηλικίας «καλλιτεχνικών» αθλημάτων (ρυθμική και ενόργανη αγωνιστική γυμναστική, κλασικό μπαλέτο) και για αθλήτριες δρομείς μεγάλων αποστάσεων, κολυμβήτριες κ.ά. Νεότερες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι αναμένεται επιδημική έκρηξη της συχνότητας εμφάνισης του τριαδικού συνδρόμου τα επόμενα χρόνια. Το σύνδρομο αυτό αφορά έναν συνδυασμό επίμονων διαταραχών της υγείας (αμηνόρροια, παρατεταμένος υποσιτισμός, μειωμένο σωματικό βάρος κι επίπεδο σωματικού λίπους «16 %, ακατάλληλες πρακτικές ελέγχου του σωματικού βάρους), με τελική κατάληξη οστεοπενία και οστεοπόρωση. Η συντριπτική πλειονότητα των νεαρών αθλητριών της κρίσιμης εφηβικής ηλικίας αποκρύπτει συστηματικά σκόπιμες διατροφικές διαταραχές και αυστηρότατους θερμιδικούς περιορισμούς (συνήθως κατόπιν αυθαίρετης πρωτοβουλίας) για αγωνιστικούς, αισθητικούς και ψυχολογικούς λόγους. Οι κυριότεροι λόγοι αναφέρονται στον έντονο φόβο για απόκτηση βάρους, στην πολυετή αθλητική ενασχόληση από μικρές ηλικίες, στην «αφόρητη» πίεση για καλύτερη αγωνιστική απόδοση / ρεκόρ και αναρρίχηση στην κορυφή, στην αυστηρή αυτοκριτική ως απαίτηση για τη διατήρηση μιας εξαιρετικά λεπτόσωμης «φιγούρας» κ.ά.

Συνεχίζεται

ΧΑΡΑΥΓΗ 22/1/2006

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

 

Η αναδόμηση του εκπαιδευτικού συστήματος και η Φυσική Αγωγή


"Μιας και ακόμη τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί στο νέο εκπαιδευτικό πεδίο, και προτού να είναι αργά, εντοπίζω το γεγονός ότι η Φυσική/Υγιεινή Αγωγή θα πρέπει να αποτελέσει έναν από τους πιο σημαντικούς πυλώνες της νέας αυτής εκπαιδευτικής προσπάθειας".

Με αρκετό ενδιαφέρον παρακολουθώ τις πρόσφατες δημοσιεύσεις στον ημερήσιο Τύπο για τη ριζική αναδόμηση του εκπαιδευτικού συστήματος, για τις ριζοσπαστικές αλλαγές που αναμένονται, για την αναδόμηση της ύλης. Επιπρόσθετα, σε όλες αυτές τις δημοσιεύσεις γίνεται αναφορά στην ανανέωση του περιεχομένου της εκπαίδευσης και σε διάφορα σημαντικά γνωστικά αντικείμενα που θα πρέπει να συμπεριληφθούν σε αυτό το νέο εκπαιδευτικό πλαίσιο. Τα μαθηματικά, η επιστήμη, η τεχνολογία, η σχολική ζωή και η κουλτούρα, κοινωνικά θέματα, ευρωπαϊκά θέματα, η διαχείριση των φυσικών πόρων και πολλά άλλα ενδιαφέροντα και επίκαιρα γνωστικά αντικείμενα.
Η αναδόμηση, αν έχω αντιληφθεί σωστά, θα αφορά όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης, ξεκινώντας από την προδημοτική εκπαίδευση, την 10χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και τη λυκειακή εκπαίδευση.
Σίγουρα είμαι υποστηρικτής όλων των αλλαγών, καθώς είναι κάτι το οποίο μας το επιβάλλουν οι καιροί.

Σημαντικό ρόλο
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο των αλλαγών οι οποίες προγραμματίζονται να γίνουν στο άμεσο μέλλον, διερωτώμαι για το ρόλο που θα έχει να διαδραματίσει η Φυσική Αγωγή στο νέο εκπαιδευτικό πεδίο που θα διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια. Νομίζω, χωρίς να γνωρίζω οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά με το θέμα, ότι η Φυσική Αγωγή στη νέα της μορφή έχει να διαδραματίσει ένα σημαντικότατο ρόλο, σε ένα αναβαθμισμένο και αναθεωρημένο εκπαιδευτικό σύστημα.
Από τη Φυσική Αγωγή στη Φυσική και Υγιεινή Αγωγή...

Σημαντικός ρόλος
Αν μελετήσει κάποιος τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται στις ανεπτυγμένες κοινωνίες, και τι γίνεται σε ανεπτυγμένες χώρες σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση, θα εντοπίσει ένα σημαντικότατο και ενδιαφέρον γεγονός. Ο ρόλος της Φυσικής Αγωγής στην πρόληψη ασθενειών, κοινωνικών και τόσων άλλων προβλημάτων και γενικότερα στην αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των πολιτών. Αυτή είναι η νέα τάση. Αυτό που βλέπουμε να γίνεται, είναι μια στροφή, όπως καθορίζεται στην αγγλική "From Physical Education to Health/Physical Education". Είναι ο νέος και αναβαθμισμένος ρόλος της Φυσικής Αγωγής, όπου χρησιμοποιείται ως ένα σημαντικότατο εργαλείο πρόληψης.

Γίνεται κατανοητός;
Ποια είναι τα προβλήματα της σημερινής κυπριακής κοινωνίας; Δεν θα τα αναφέρω, γιατί όλοι τα γνωρίζουμε πολύ καλά. Τα προβλήματα των παιδιών ποια είναι; Να αναφερθώ στην παχυσαρκία, στην υποκινητικότητα, στις καρδιοπάθειες, στα ναρκωτικά, στις κακές διατροφικές συνήθειες, στο κάπνισμα, στη νεανική παραβατικότητα; Πού να σταματήσω; Είμαστε σίγουροι ότι μπορούμε να αντιληφθούμε όλα αυτά και το τι μπορεί να προσφέρει η Φυσική Αγωγή στη νέα της μορφή; Γίνεται κατανοητός αυτός ο νέος και αναβαθμισμένος της ρόλος; Τι μπορεί να προσφέρει προς αυτή την κατεύθυνση;

Η νέα κατεύθυνση
Πιστεύω ότι όλοι αυτοί που θα εμπλακούν στη διαμόρφωση της νέας αυτής δομής του εκπαιδευτικού συστήματος, θα πρέπει να προσπαθήσουν, να ενημερωθούν και να αντιληφθούν πλήρως τον αναβαθμισμένο ρόλο της Φυσικής Αγωγής, γιατί θα είναι κρίμα και άδικο να γίνουν όλες αυτές οι αλλαγές που προγραμματίζονται στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, χωρίς να δίδεται η απαιτούμενη βαρύτητα στο ρόλο της Φυσικής Αγωγής. Να τονίσω για μια ακόμη φορά ότι πλέον δεν είναι μόνο Φυσική Αγωγή, αλλά Φυσική/Υγιεινή Αγωγή. Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι αυτή είναι η νέα κατεύθυνση.

Μιας και ακόμη τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί στο νέο αυτό εκπαιδευτικό πεδίο, και προτού να είναι αργά, εντοπίζω το γεγονός ότι η Φυσική/Υγιεινή Αγωγή θα πρέπει να αποτελέσει έναν από τους πιο σημαντικούς πυλώνες της νέας αυτής εκπαιδευτικής προσπάθειας.
Καλές οι γνώσεις, κανείς δεν διαφωνεί, αλλά για να δοθεί η ανθρωποκεντρική διάσταση της εκπαίδευσης όπως εντοπίζεται επανειλημμένα στο νέο αυτό εκπαιδευτικό πλαίσιο, η Φυσική Αγωγή θα πρέπει να διαδραματίσει το δικό της σημαντικότατο ρόλο. Ας ελπίσουμε όλοι ότι θα γίνουν βήματα προόδου και όχι οπισθοχωρήσεις... μιας και υπάρχει και αυτός ο κίνδυνος.


Ο Δρ. Νίκος Καρτακούλλης είναι καθηγητής στο Intercollege και Διευθυντής του Κέντρου Ερευνών και Ανάπτυξης για τον Αθλητισμό και τον Τουρισμό

ΤΟΥ ΔΡΑ ΝΙΚΟΥ Λ. ΚΑΡΤΑΚΟΥΛΛΗ

ΠΟΛΙΤΗΣ - 15/01/2006, Σελίδα: 7

 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ